Historia
W starożytności rzucanie kośćmi nie było postrzegane tylko jako złud szczęścia, uważano, że są kontrolowane przez Bogów a rzucanie kośćmi to sposób na podział majątków, ustalanie praw i metodę przepowiadania przyszłości. Rzymska bogini, Fortuna, córka Zeusa (znana hazardzistom jako Dama Szczęścia), miała kontrolować wyniki rzutów.
Oczywiście gra była rozgrywana za pomocą kostek do gry od samego jej powstania. Pierwsze gry były prawdopodobnie prostymi grami typu: kto więcej wyrzuci, i odeszły w zapomnienie. Faraonowie starożytnego Egiptu przepowiadali swoje proroctwa na podstawie kości, a Rzymianie i Grecy byli zapalonymi graczami. Władcy Rzymu notorycznie grali i uprawiali hazard kośćmi. Gra w kości stała się w średniowieczu popularna również w Europie, gdy francuscy profesorowie nauczyli gry swoich studentów. W Anglii, Ryszard Lwie Serce i król Jan grali w kości z Królem Henrykiem VII, który przegrał dzwony starego kościoła Św. Pawła. W kości w Anglii grano od XV wieku. Domino rozwinięte z kości w Chinach rozszerzyło się na zachód w XVIII wieku, podczas gdy zwyczajna gra w kości stała się głównym elementem gier planszowych w XIX i XX wieku. Ostatnimi czasy kości wielościenne zyskują sobie wielu zwolenników dzięki nowoczesnym technikom obróbki plastiku.